Monthly Archives: oktober 2014

Loofhuttenfeest: een rijpe oogst

Loofhuttenfeest: Twee dingen die veel mensen vergeten.

Loofhuttenfeest is een oogstfeest. Je toont je dankbaarheid aan God dat Hij voorziet in je levensbehoefte. Je wordt erbij stilgezet dat alle zegen –d.w.z. regen- van boven komt. Over dit thema worden in menig boekje over Joodse feesten heel mooie dingen gezegd.

Loofhuttenfeest is ook een profetisch feest. Ook over het thema van de profetische aspecten is al ontzettend veel nagedacht en geschreven

Maar twee dingen lijken te worden vergeten.

Zie om naar de geestelijk werkers en de armen

Het Loofhuttenfeest is een moment om de tienden van je jaaropbrengst naar de tempel te brengen. Je mag van je tienden feestvieren en eten en drinken wat je wilt. Maar God geeft ook de uitdrukkelijke opdracht om te zien naar de Levieten en de armen. De Levieten waren de geestelijk werkers van die tijd. Ze kregen van God geen eigen land en inkomen en waren afhankelijk van wat ze kregen tijdens de dienst in het heiligdom. Daarnaast waren er de armen die –al dan niet door eigen schuld- aan lager wal waren geraakt. God wil uitdrukkelijk dat de arme kant van de samenleving niet wordt vergeten in alle religieuze feestdrukte. Johannes schrijft later dat wie zelf genoeg heeft, maar zijn hart toesluit als hij ziet dat zijn broeder gebrek lijdt, de liefde van God niet blijvend in zich kan hebben. Pittige taal.

Zonder liefdadigheid kan het dus niet echt feest zijn. En met liefdadigheid wordt dan in eerste instantie de eigen gemeenschap bedoeld, niet een mooi project in Verweggistan –hoe goed het ook is om daar ook iets voor te doen. Maar als je broeder of zuster die in jouw gemeente zit het hoofd financieel niet boven water weet te houden, dan is daar je eerste verantwoording.

God heeft ook een oogstLoofhuttenfeest: een rijpe oogst

Het tweede punt dat vaak over het hoofd wordt gezien, is dat God ook een oogst heeft. De apostel Paulus heeft dit feilloos gezien. Hij noemt Jezus de eersteling die uit de dood opstond. Hij zegt niet “de eerste”, maar “de eersteling”. De eersteling is de eerste schoof van de oogst die aan God werd aangeboden. En dat gebeurde precies op de dag dat Jezus opstond. Met Pinksteren ontstond de eerste kerk uit Joodse gelovigen en Paulus noemt hen de eerstelingen. De eerstelingen van ieders oogst moesten met Pinksteren aan God getoond worden.

Loofhuttenfeest wordt na het binnenhalen van de laatste oogst gevierd.

Jezus gebruikt regelmatig het beeld van het binnenhalen van de oogst voor het verzamelen van alle gelovigen wanneer Hij terugkomt. Dan zullen de gelovigen binnengebracht worden in het koninkrijk. Tot die tijd moeten wij bidden om arbeiders in die oogst. Sterker nog, wij worden uitgezonden om die oogst binnen te halen. Petrus weet dat God nog talmt met de terugkeer van Jezus, omdat Hij wil dat sommigen nog tot geloof komen en behouden worden. Als de oogst niet compleet is, kan er van de wederkomst geen sprake zijn.

Jezus ondernam in de tempel tijdens het Loofhuttenfeest een provocerende “evangelisatie actie”. Midden in het feestgedruis stond hij in de menigte en schreeuwde over het gezang van de mensen heen dat ze bij Hem moesten komen om de Geest te ontvangen. Hij gebruikte de water symboliek van het feest om mensen te winnen. Jezus optreden mogen we als voorbeeld nemen.

God heeft een oogst en de Zoon werkt op het feest aan het binnenhalen van die oogst. Het vieren van de Loofhuttenfeest moet daarop zijn gericht. Anders kun je het net zo goed laten.


Loofhtut

Wat je leert als je een loofhut gaat bouwen

Loofhut

Waarom zou je überhaupt in een Loofhut willen zitten vraagt u zich misschien af? Dat is toch allemaal van de wet en Israël? Dat is helemaal waar. Goddank krijgen we genade alleen door het geloof en niet op grond van de werken van de wet.

De Bijbel is een doe-boek

Maar dat betekent natuurlijk niet dat de Thora niet meer gelezen hoeft te worden en er niet toe doet. De Thora was het boek waaruit Jezus onderwijs gaf. En Paulus schrijft ook: “De wet is heilig en goed”. “We moeten niet gaan boven hetgeen geschreven staat”. Daarmee verwijst hij toch echt alleen naar het “Oude Testament. In 2 Timotheüs 3:16,17 schrijft hij: 16 “Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid, 17 opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust.” Als je alleen maar een Nieuw Testamentisch christen wil zijn, dan doe je jezelf dus echt tekort.

De Thora is bij uistek het tekstboek van de vroege kerk. Het gaat in de Thora over Jezus. We zien hoe God omgaat met mensen. God geeft Israël geen dogmatiek, maar leefregels en dingen om te doen.

Wij zijn gewend om te leren door informatie op te nemen. Maar God leert mensen door ze dingen te laten doen. En terwijl je het doet, ga je nadenken over het waarom.

Zo moet iedere man in Israël tijdens het Loofhuttenfeest naar God komen om met Hem dat feest te vieren. Ik stel me zo voor dat zo’n man tijdens het avondeten tegen de kinderen zegt. Jongens ik ga een week naar Jeruzalem. “Wat ga je doen papa?” “Ik moet een hutje bouwen van takken en daar in wonen” Alle kinderen roepen meteen “gaaf! Mag ik mee?” God houdt ervan vaders en kinderen dichter bij elkaar te brengen.

Hun moeder kijkt naar de kinderen, dan naar haar man, en zegt “wat nu als het regent?” “ Als God wil dat we in een loofhut wonen, dan zal hij er ook wel voor zorgen dat het droog blijft” zegt haar man. Opeens is iedereen zich er weer van bewust dat regen en droogte en dus ook de opbrengst van hun oogst afhangen van de zegen –en de regen- van de hemel

In de Loofhut leer je: “God is lief”

“En we moeten de tienden mee brengen van de oogst”, peinst pa voor zich uit. “ Dat kan niet hoor, dat is veel te veel om zo’n eind mee te slepen” roept nu de oudste zoon. “We kunnen niet twee dagen reizen met al dat spul.” “Weet je wat we doen” knikt pa, “we verkopen een tiende en nemen het geld mee.” “En dan? Wat moet er dan met het geld gebeuren?” “Een stuk geven we aan de levieten en de armen dan kunnen die ook feest vieren en van de rest mogen we kopen wat we lekker vinden, eten, wijn, zelfs sterke drank.” “Ook snoep?” roept de jongste, “ja ook snoep,” zegt pa. “Ik vind God lief” zegt de jongste.

En zo was de kwam de hele menigte van Israël rondom de tempel bij elkaar. Eén grote family happening met eten en muziek in de aanwezigheid van God. Een grote erkenning dat het leven dat we hebben lukt dankzij de zegen van God. Dat God liefde is. Dat hij wil dat families bij elkaar zijn. Dat we genieten van het leven. Dat –vooral de mannen- even losbreken uit hun verplichtingen en Hem zoeken. En vaders, gaan jullie volgend jaar ook een Loofhut bouwen?


grote verzoendag jom kippoer

Grote Verzoendag of Jom Kippoer voor Christenen

 

Twee dingen die een christen zou kunnen doen op Grote Verzoendag.

Het ritueel van de Grote verzoendag kreeg bij het sterven van Jezus een totaal ander gezicht. Het voorhangsel dat de ark van het verbond aan het gezichtsveld van de priesters onttrok, scheurde doormidden toen Jezus stierf. Daar waar de hogeGrote verzoendag: het gescheurde voorhangselpriester maar een keer per jaar achter het voorhangsel mocht komen, scheurde God het doek van boven naar beneden open. We weten niet wat de priesters hebben gedacht over het scheuren van het voorhangsel. Er was immers op dat moment ook een aardbeving en het was onverwacht donker geweest . De relatie die de evangelisten leggen tussen het sterven van Jezus en het scheuren van het voorhangsel is waarschijnlijk door de priesters niet gelegd. Vermoedelijk is het doek daarna weer netjes dichtgenaaid.
Maar de verzoening die Jezus bracht is voor wie het wil geloven een feit. We hebben, zegt Paulus, nu vrije toegang tot God de Vader. De schuld is betaald. We hoeven ons niet meer te schamen voor wie we zijn. Onze zonden zijn bedekt en verzoend.

Grote Verzoendag: Een eeuwige inzetting

Niks meer doen dus aan Grote Verzoendag? Ja en nee. Jezus zegt immers dat geen van de geboden van God ontbonden is voor zijn volgelingen. Van de hoogtijdagen van de Heer wordt gezegd dat ze een eeuwige inzetting zijn. Maar de uitvoering van deze wetten zijn zonder tempel of tabernakel op zijn minst problematisch te noemen. In de Joodse traditie is het zoenoffer daarom vervangen door bekering, gebed en goede werken. In sommige kringen wordt in plaats van de zondebok die moest worden geslacht in de tempel, een kip boven het hoofd gezwaaid. Nu is deze feestwet uitdrukkelijk gegeven aan Israël als een eeuwige verordening. Leviticus 23:1 begint immers met; “Zeg tegen de Israëlieten….” Daarom wordt binnen de Messiaanse gemeenschap nagedacht over of en hoe de onderhouding van deze dag eruit moet zien. Hebben gelovigen uit de volken daar dan verder niets mee te maken? Voor onze verzoening hoeven we inderdaad hier niet aan te werken. Maar aangezien alles in de Schrift tot ons voorbeeld en opbouw is, moeten we goed nadenken over wat we hieruit kunnen leren en welk voorbeeld ons tot navolging wordt gegeven.
Het is en blijft een mo’adim, een door God vastgestelde tijd van ontmoeting, een inzetting voor eeuwig. Dat betekent dat er een extra dimensie zit aan deze dagen. Het zijn de dagen waarvan we hebben gezien dat God door Jezus zijn reddingsplan vervult. Bij de voorjaarsfeesten heeft deze vervulling tot in de details plaatsgevonden. Dat schept verwachting voor de mo’adim van het najaar.

Grote Verzoendag: APK voor de wederkomst

De grote verzoendag heeft meerdere profetische aspecten. Ik wil er twee noemen. Ten eerste gaat het bij de grote verzoendag om de reiniging van de tabernakel en de verzoening van de priesterlijke familie. Wat kunnen we daarvan leren? In het Nieuwe Testament zien we dat Jezus de gelovigen vergelijkt met de tempel waaruit stromen van levend water zullen vloeien. Paulus noemt zowel de gemeente als geheel, als het gelovig individu ‘een tempel’.
Petrus vergelijkt de gemeente met zowel priesters als met de tempel. De Heer doet dat zelf ook in zijn openbaring aan Johannes. De gemeente is zijn priesterlijk huis. En zoals de tabernakel en de priesters door Mozes waren geheiligd en gezegend voor hun taak, zo is de gemeente door het bloed van Jezus geheiligd en gezegend voor zijn taak. Maar daar blijft het niet bij. Zoals de tabernakel en de priesters een doorgaande heiliging nodig hadden, zo ook wij. Aan deze kant van de eeuwigheid is falen en zonde ons niet vreemd. Er komt een einde aan dat proces als Jezus terug komt. Paulus zegt in 1 Thess 5:19 ‘God heilige u geheel en al opdat u onberispelijk en smetteloos zult staan voor Hem op de dag dat Jezus terugkomt.’ De grote verzoendag ziet uit naar dat moment dat de verzoening en heiliging in Jezus volmaakt zal zijn. Een jaarlijks moment van “de schade opnemen” en je in Gods aanwezigheid af te vragen of er nog zaken zijn die Hij graag veranderd wil zien in je leven kan met het oog hierop geen kwaad. Grote verzoendag kun je inrichten als een jaarlijkse APK met het oog op dat moment.

Grote verzoendag: Heel Israël zal behouden worden

Er is een oude Joodse traditie die vermeldt dat tijdens de grote verzoendag de Hogepriester een koord van rode wol in de tempel ophing. Als God Israël verzoening schonk werd dit koord wit. Als het rood bleef waren de zonden op grote verzoendag niet vergeven. Alles hing daarbij af van de vraag of de priester het offer op de juiste wijze had gebracht. Volgens dezelfde overlevering is het koord vanaf het jaar 30 AD tot de verwoesting van de tempel in 70 AD niet meer wit geworden. Het is opmerkelijk dat dit samenvalt met de dood en opstanding van Jezus. Hij is nu de weg van verzoening, Hij is nu de hogepriester, ook voor Israël.
Beginnend bij Mozes zien de profeten uit naar een tijd dat God zelf Israël zal bekeren en een nieuw hart zal geven. Petrus en Paulus zien daarom uit naar de totale vervulling van het Nieuwe Verbond als dit gaat gebeuren in Israël. Zij waren vol verlangen te zien dat heel Israël Jezus zou aannemen als Heer. Dat is immers volgens hen de voorwaarde voor de terugkeer van de Messias. Dat zou de perfecte vervulling van de grote verzoendag zijn. Mozes schreef immers dat op deze dag alle zonden van heel het volk worden weggenomen.
Hoewel Jezus op de eerste plaats voor Israël is gekomen, en Hij de Christus -dat is Messias, Koning van Israël- is , heeft zijn volk Hem, op een kleine groep na, nog steeds niet erkent. Het geheel van Israël wacht daarom nog op de verzoening met God.
Tot onze schande moeten we als christenen erkennen dat wij in de loop van de eeuwen niet echt ertoe hebben bijgedragen om Israël tot erkenning hiervan te brengen. En door de eeuwen heen zijn christenen vaak meer bezig geweest met de organisatie en theologie van de kerk, dan met het vervullen van die andere voorwaarde voor de wederkomst; Heel de wereld moet in elke taal het evangelie van Gods koninkrijk gehoord hebben.
Een tijd van gebed voor de bekering van Israël en de volken is daarom een goede tijdsbesteding op de dag die God een dag van ontmoeting noemt.
Gezegend jom kippoer toegewenst.

Een Joodse visie op Jom kippoer vindt u bij het NIK


Grote Verzoendag: Biddende Joodse man

Grote Verzoendag

Category : Grote Verzoendag

Dit artikel is ook gepubliceerd op www.cip.nl
 

Vier dingen die je als christen moet weten over grote verzoendag

Grote Verzoendag: Biddende Joodse man

Vanaf vrijdagavond 3 oktober tot zaterdagavond 4 oktober is het voor Israël grote verzoendag. Er wordt niet gegeten, niet gedronken, niet gewerkt. De grote wegen in Jeruzalem zijn dan zo stil dat je er over kan lopen. Ben je christen? Dan moet je vier dingen weten over deze dag.

1. Schuld belijden bij de zondebok

Vanuit de christelijke traditie leggen we grote nadruk op het bloed dat nodig is voor verzoening. De schuld in Gods ogen is bedekt door het bloed van het zondoffer. Maar dat is niet alles. De verzoening voor heel Israël tijdens grote verzoendag vindt pas plaats als ook de ongerechtigheid openlijk en publiekelijk is beleden over de kop van de zondebok en deze bok naar de woestijn en Azazel is gestuurd. Het collectief schuld belijden gebeurt nog steeds in de synagoge. Misschien een heilzaam voorbeeld voor de kerk?

2. Een dag om je als christen te schamen

Als we het over collectieve ongerechtigheid hebben, dan kan het volgende niet ongezegd blijven. Het Kol Nidrei is volgens velen het meest indrukwekkende lied uit de Joodse liturgie. Het lied wordt aan het begin van de grote verzoendag gezongen in de synagoge en kan zowel seculiere als orthodoxe Joden tot tranen toe bewegen. In het lied wordt God vergeving gevraagd voor alle valse beloften en toezeggingen die men heeft gedaan. Nu denkt u misschien: “ieder mens zegt wel eens iets toe dat hij niet nakomt”, maar daar gaat het in dit lied niet om. Het lied vraagt om vergeving. Als christen raakt je dat als het goed is omdat Joden soms letterlijk met het mes op de keel moeten zweren van christenen dat ze geen sabbat zouden houden of in Jezus gingen geloven. Voor christenen waren de Joden eeuwenlang de zondebok die overal de schuld van kregen.

3.Grote Verzoendag gaat om de reiniging van Gods huis

De directe aanleiding voor de grote verzoendag was de noodzaak van reiniging van de tabernakel. De zonden van Israël en de priesters bevuilden de tabernakel en daarom moest de tabernakel jaarlijks gereinigd worden. Zonde levert blijkbaar een soort geestelijk vuil op dat in Leviticus ongerechtigheid en onreinheid wordt genoemd. In sommige hoeken van de kerk is het populair om te bidden voor “reiniging” van de nieuwe woning na een verhuizing. Nee, dat is niet dat je dan niet hoeft te stofzuigen. Het gaat er om de ongerechtigheid van de vorige bewoners die aan het huis is blijven kleven weg te nemen. Grote verzoendag geeft een stevige basis aan die gedachte. Wellicht is het ‘vrijbidden’ van een huis dus niet alleen weggelegd voor pinksterchristenen.

4. Grote verzoendag is nog niet vervuld door Jezus

Zo’n uitspraak roept misschien wat verbazing op, want Jezus is immers gestorven om ons door zijn bloed te verzoenen met God. Maar de grote verzoendag heeft een zeer belangrijk profetisch doel. Er wordt die dag verzoening gedaan over alle zonden van Israël. Omdat verzoening zoals gezegd niet los verkrijgbaar is van berouw en bekering, is de volledige vervulling van de grote verzoendag pas compleet wanneer geheel Israël zich bekeert en zich wendt tot God. De profeet Zacharia spreekt daarover als hij zegt dat God “de Geest van berouw en gebeden over Israël zal uitstorten” en dat “ze zullen rouwen om wie zij doorstoken hebben”. Zowel Petrus als Paulus zijn het erover eens dat als Israël zich bekeerd, Jezus terug zal komen. Dat zal pas echt, maar dan ook echt een grote verzoendag zijn. Zie Handelingen 3:19 en Romeinen 11. Een goede reden om een Israël gebedsdag te bezoeken. Zoals deze.
Meer lezen over grote verzoendag!

Overvloed aan fruit: symbool van viering loofhuttenfeest

Loofhuttenfeest: Zeven dingen die christenen vaak niet weten

Overvloed aan fruit: symbool van viering loofhuttenfeest

“Dit artikel werd eerder gepubliceerd op www.cip.nl

 

Je hoort het steeds meer. Kerken die Loofhuttenfeest vieren. Het roept de nodige vragen en weerstanden op. Ik ben toch niet Joods en we zijn toch vrij van de wet? Onbekend maakt onbemind. Er zijn zeven dingen die christenen vaak niet weten over het Loofhuttenfeest.

1. God is een feestende God

God viert het feest zelf. Dat is voor mijn calvinistische inborst altijd even slikken.  Een feestvierende God past niet zo goed in mijn Godsbeeld. Maar het staat toch echt verschillende keren in de Bijbel. Bijvoorbeeld in  Lev 23:1,2: ‘Dit zijn de Feesttijden van de Heer die jullie op aarde moeten uitroepen.’

2. Loofhuttenfeest in de toekomst verplicht

Als Jezus terugkomt is de viering van het Loofhuttenfeest ‘verplicht’. Dat wil zeggen, het is verplicht voor de volken die zich in de tegenwoordige tijd tegen Israël keren. Er staat zelfs een straf beschreven voor de volken die dan niet naar Jeruzalem komen om het feest te vieren. Met de huidige politieke stand van zaken is de kans groot dat Nederlanders, als Jezus terug gekomen is, verplicht naar Jeruzalem vliegen om het Loofhuttenfeest te vieren. Dat staat in Zacharia 14:16: ‘Het zal geschieden dat al de overgeblevenen van alle heidenvolken die tegen Jeruzalem zijn opgerukt, van jaar tot jaar zullen opgaan om zich neer te buigen voor de Koning, de HEERE van de legermachten, en om het Loofhuttenfeest te vieren.’

3. Bijbelmarathon uitgevonden door God

De eerste Bijbelmarathon vond plaats tijdens het Loofhuttenfeest. Om de zeven jaar moest Israël tijdens het Loofhuttenfeest de hele toenmalige Bijbel, de Thora, aan zich laten voorlezen. God is dus de uitvinder van de Bijbelmarathon.

4. Voedselbank uitgevonden door God

De eerste voedselbank werd gehouden tijdens het Loofhuttenfeest. De tienden van de jaaropbrengst werden tijdens het Loofhuttenfeest naar de tempel gebracht om daarmee een groot feestmaal aan te richten in de aanwezigheid van God. Maar om de drie jaar moesten de Israëlieten de tienden van hun jaaropbrengst naar de stadspoort brengen en de tienden werden dan verdeeld onder de armen en levieten.

5. Acht dagen feest

Het Loofhuttenfeest duurt zeven dagen, maar heeft een achtste dag, Leviticus 23:39. Volgens de rabbijnen zegt God na zeven dagen: ‘Ik wil je niet missen, blijf nog een dag.’ Volgens velen duidt de achtste dag op de eeuwigheid die God wil doorbrengen met zijn volk.

6. Geen oorlog meer

Tijdens het Loofhuttenfeest werden er in de tempel elke dag stieren geofferd. Numeri 29:12-32 Het aantal loop af van 13 tot 7 stieren per dag en op de achtste dag één laatste. Dat zijn bij elkaar zeventig stieren. Zeventig is het symbolische getal van alle volken van de aarde. Volgens velen betekent dit dat er een tijd komt dat God en alle volken van de wereld verzoend zijn. Dan is er werkelijk vrede. Dus geen oorlog meer op het nieuws.. wat een verademing zal dat zijn.

7. Loofhuttenfeest: Zeven dagen moet je vrolijk zijn

Tijdens het Loofhuttenfeest moet je met palmtakken zwaaien en een tent of hut bouwen met een dak van loofhout. Zo’n hutje geeft lekker schaduw, maar houdt niet al het licht buiten. Je moet verplicht zeven dagen vrolijk zijn. Heb je dat wel eens geprobeerd?. Volgens Joodse tradities van voor de tijd van Jezus, wordt Jesaja 12:3 geciteerd: We zullen met vreugde water scheppen uit de bronnen van het heil.  Al deze gewoonten worden genoemd in Openbaring 7:15 vv. Een menigte uit alle (!) volken komt uit de grote verdrukking. Ze zwaaien met palmtakken. God zelf zal zijn tent (!) over hen uitspreiden en  zo hen schaduw geven. Jezus zelf geeft hen levend water.

 


Op onze nieuwsbrief abonneren

Meer weten over de Bijbelse feesten? Op de hoogte blijven van vieringen?

Schrijf nu in voor de onderwijsbrief

Laat je meenemen in de mooie wereld van Gods Feesttijden. Leer over de achtergronden van de feesten en vind uit hoe je zelf de feesten vorm kan geven.

Maanstand

CURRENT MOON